Wieler-6-daagse

Precies op de afgesproken tijd (8 uur) werd ik gisterochtend door een “ bediende” van Etienne (zoals hij dat zelf noemt) opgehaald bij het hotel. De jongeman bracht me met fiets en al buiten de stad en was voor vertrek graag bereid mij nog even in mijn volle ornaat op de foto te zetten. Mijn wieler-6-daagse kon beginnen. De zon stond aan de hemel, maar het was op dit tijdstip zelfs nog een beetje frisjes te noemen. Subliem fietsweer dus.

Mijn fiets, van het merk Trek, ziet er strak uit. 24 Versnellingen, enorme voorvering en prima remmen. Dat probeerde ik natuurlijk direct even. Grote rode stevige fietstassen aan weerszijden van de bagagedrager en een bidonhouder voor water. Hele dikke mountainbikebanden. Niet voor niets, want ik zou naast asfalt ook veel zandpaden, gaten en kuilen tegenkomen.

Aan het stuur een fietscomputer en een plastic map voor de routebeschrijving, bevestigd met klittenband. De beschrijving is in het Engels en ik had al heel snel in de gaten hoe super handig het allemaal werkt. Bij vertrek zet je de computer op nul en je gaat rijden. Op de beschrijving lees je vervolgens bij welke kilometerstand je wat moet doen. Daarnaast bevat de beschrijving nog allemaal info over herkenningspunten, café- en restauranttips, bezienswaardigheden en extra uitleg op de moeilijke punten. Kind kan de was doen. Verdwalen is een prestatie van formaat!

Mocht je verkeerd rijden of vrijwillig een extra ommetje maken, dan is er geen man overboord. Steeds na een kilometer of 10 moet je de computer namelijk weer op nul zetten. Op de routebeschrijving staat met rode letters aangegeven wanneer je het knopje 3 seconden ingedrukt moet houden. Het feest begint dan weer opnieuw en eventuele verschillen in afgelegde afstanden zijn weggewerkt.

De eerste twee dagen verliepen op deze manier op rolletjes. Ik reed over landwegen door afwisselend landschap.  Grotendeels vlak, de heuvels komen later deze vakantie nog aan bod. Wat ik allemaal tegenkwam is te veel om op te noemen. In de eerste plaats de Thaise bevolking die vriendelijk knikt wanneer je langsfietst en kinderen die enthousiast beginnen te roepen. Verder de mooie natuur, de enorme variatie aan landbouwgewassen en de talrijke tempels. Ik heb random wat foto’s geschoten en stapte even af bij een Chinese begraafplaats. Daar waren veel mensen. Onder de grond dan. Verder was het er uitgestorven maar dat heb je wel vaker bij een begraafplaats.

Na de eerste dag stonden er 62 kilometers op de teller. Een mooi beginnetje. Rond half 4 arriveerde ik bij een lodge in Doi Saket, dat ligt ten oosten van Chiang Mai. Een mooi huisje met smaakvol ingerichte kamer stond me ter beschikking, evenals een klein zwembadje. Het diner, geserveerd door een leuk echtpaar, was heerlijk. Pad Thai, een bordje gebakken noedels met groenten, gemalen pinda’s en een gebakken eitje er overheen.

Na een goede nachtrust en een vorstelijk ontbijt zat ik vanmorgen om half 9 weer op de fiets. In zuidelijke richting was de lengte van de opnieuw prachtige route 73 kilometer. Ik ben onder andere afgestapt bij een kwekerijtje en op een plaatselijk marktje. Daar heb ik als lunch een pannenkoekje met banaan verorberd. Niet de eerste keer deze vakantie en het zal ook niet de laatste zijn. Heerlijk!

Eindpunt was opnieuw een lodge, dit keer in het gehuchtje San Kamphaeng. In de loop van de middag was het best warm om te fietsen, maar op het moment dat ik dit schrijf is het al weer flink afgekoeld. Prima klimaatje hier.

Vlak voordat ik bij het eindpunt kwam maakte ik nog iets leuks mee op deze zondagmiddag. Dat hou ik nog even geheim. Morgen zal ik daarover bloggen in een speciale aflevering. Want het was niet zomaar iets leuks, het was iets heel erg leuks. Voordat het allemaal te spannend wordt voor jullie lezers laat ik het hierbij. En ik zeg…….

Laa Kohn en tot morgen!